O definiție pentru pârgărire
Arhaisme și regionalisme
pârgări, pers. 3 sg. pârgărește, vb. IV (reg.) a nu munci, a lenevi, a bate coturile.
Intrare: pârgărire
pârgărire infinitiv lung
| infinitiv lung (IL107) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||