O definiție pentru magună
Etimologice
magună (-ne), s. f. – Barcă. – Var. mahoană, mahună. Tc. maguna (Tiktin). Sec. XVIII, înv.
Intrare: magună
magună substantiv feminin
| substantiv feminin (F1) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||