O definiție pentru jidărire
Etimologice
JIDĂRI, jidăresc, vb. IV. (Var.) Ijderi. (cf. ijderi)
Intrare: jidărire
jidărire infinitiv lung
| infinitiv lung (IL107) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||