O definiție pentru dogărire
Explicative DEX
A DOGĂRI ~esc intranz. A practica ocupația de dogar; a fi dogar. /Din dogar
Intrare: dogărire
dogărire infinitiv lung
| infinitiv lung (IL107) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||