2 definiții pentru croncăire
Explicative DEX
croncăire sf [At: DA / Pl: ~ri / E: croncăi] Croncănit.
CRONCĂIRE s. f. v. croncănire.
- sursa: DLRM (1958)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: croncăire
croncăire substantiv feminin
| substantiv feminin (F107) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||