O definiție pentru chifuire
Arhaisme și regionalisme
chifui, chifuiesc, vb. IV (reg.) a bombăni, a cârâi, a mormăi, a mârâi.
Intrare: chifuire
chifuire infinitiv lung
| infinitiv lung (IL107) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||