O definiție pentru bitirdisire

bitirdisí, bitirdisésc, vb. IV (înv.) a termina, a rezolva; a compensa.

Intrare: bitirdisire
bitirdisire infinitiv lung
infinitiv lung (IL107)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • bitirdisire
  • bitirdisirea
plural
  • bitirdisiri
  • bitirdisirile
genitiv-dativ singular
  • bitirdisiri
  • bitirdisirii
plural
  • bitirdisiri
  • bitirdisirilor
vocativ singular
plural