O definiție pentru bitirdisire

bitirdisí, bitirdisésc, vb. IV (înv.) a termina, a rezolva; a compensa.

Intrare: bitirdisire
bitirdisire infinitiv lung
infinitiv lung (IL107)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular bitirdisire bitirdisirea
plural bitirdisiri bitirdisirile
genitiv-dativ singular bitirdisiri bitirdisirii
plural bitirdisiri bitirdisirilor
vocativ singular
plural