O definiție pentru bântătuit (adj.)

Explicative DEX

bântătuit2, ~ă a vz bintătuit2 block

Intrare: bântătuit (adj.)
bântătuit2 (adj.) adjectiv
adjectiv (A2)
masculin feminin
nearticulat articulat nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • bântătuit
  • bântătuitul
  • bântătui
  • bântătuita
plural
  • bântătuiți
  • bântătuiții
  • bântătuite
  • bântătuitele
genitiv-dativ singular
  • bântătuit
  • bântătuitului
  • bântătuite
  • bântătuitei
plural
  • bântătuiți
  • bântătuiților
  • bântătuite
  • bântătuitelor
vocativ singular
plural