O definiție pentru bântătuit (acțiune)

Explicative DEX

bântătuit1 sn vz bintătuit1 block

Intrare: bântătuit (acțiune)
bântătuit1 (s.n.) substantiv neutru
substantiv neutru (N24)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • bântătuit
  • bântătuitul
plural
  • bântătuituri
  • bântătuiturile
genitiv-dativ singular
  • bântătuit
  • bântătuitului
plural
  • bântătuituri
  • bântătuiturilor
vocativ singular
plural