O definiție pentru antepronunțare
Ortografice DOOM
+antepronunța (a se ~) (desp. -pro-) vb. refl., ind. prez. 1 sg. mă antepronunț, 3 se antepronunță; conj. prez. 1 sg. să mă antepronunț, 3 să se antepronunțe; imper. 2 sg. afirm. antepronunță-te; ger. antepronunțându-mă
Intrare: antepronunțare
antepronunțare infinitiv lung
| infinitiv lung (IL113) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||