2 definiții pentru țugărit
Arhaisme și regionalisme
țugărít, -ă, țugăriți, -te, adj. (reg.) (ref. la bușteni) Tras la vale. – Din țugări.
țugări, țugăresc, vb. IV (reg.) a trage și a transporta buștenii din pădure.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: țugărit
țugărit participiu
| participiu (PT2) | masculin | feminin | |||
| nearticulat | articulat | nearticulat | articulat | ||
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| vocativ | singular | — | — | ||
| plural | — | — | |||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)