O definiție pentru șmuțigărire
Arhaisme și regionalisme
șmuțigări, șmuțigăresc, vb. IV refl. (reg. și fam.) a se comporta într-un mod meschin.
Intrare: șmuțigărire
șmuțigărire infinitiv lung
| infinitiv lung (IL107) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||