2 definiții pentru smeritură
Explicative DEX
smeritură sf [At: CORESI, ap. DHLR II, 347 / Pl: ~ri / E: smeri + -tură] (Îvr) Smerenie (1).
Arhaisme și regionalisme
smeritură, smerituri, s.f. (înv.) smerenie, smerire, umilință, spăsenie.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: smeritură
smeritură substantiv feminin
| substantiv feminin (F43) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||