O definiție pentru rip
Etimologice
rip (-puri), s. n. – (Olt., Banat) Jeg, murdărie. Ngr. ῥύπρος (Scriban). – Der. ripos, adj. (murdar, soios). Cf. răpănos.
Intrare: rip
| substantiv neutru (N24) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)
Exemple de pronunție a termenului „rip” (1 clipuri)
Clipul 1 / 1