Definiția cu ID-ul 1335684:
Tezaur
MOIȘTEÁLĂ s. f. (Prin nord-estul Olt.) Moină1 (1). Era un cutreier fără spor prin viroage și rovini, pe lapoviță și moișteală. CIAUȘANU, R. SCUT. 20, cf. MAT. DIALECT, I, 231. – Pronunțat: mo-i-. – Moiști + suf. -eală.