Definiția cu ID-ul 1332449:
Tezaur
MÎRCULĂ s. f. (Prin Ban.) Noroi; loc umed. Cf. L. COSTIN, GR. BĂN. 134, com. din ORAVIȚA. - Pl.: mîrcule. – Cf. m ă r g h i l ă.
MÎRCULĂ s. f. (Prin Ban.) Noroi; loc umed. Cf. L. COSTIN, GR. BĂN. 134, com. din ORAVIȚA. - Pl.: mîrcule. – Cf. m ă r g h i l ă.