2 definiții pentru hașemit

Ortografice DOOM

+hașemit adj. m., s. m., pl. hașemiți; adj. f., s. f. hașemi, pl. hașemite (dar: Regatul Hașemit al Iordaniei s. propriu n. art.)

Enciclopedice

HAȘEMÍȚI, familie quraișită care își trage numele de la Hașim, strămoșul lui Mahomed și din care s-au desprins mai multe linii de șerifi Hasanizi, conducători la Mecca din sec. 10 până în 1924 și, din sec. 20, regi în Hijāz (1916-1924), Siria (1920), Iraq (1921-1958) și Iordania (din 1921).

Intrare: hașemit
hașemit1 (adj.) adjectiv
adjectiv (A2)
Surse flexiune: DOOM 3
masculin feminin
nearticulat articulat nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • hașemit
  • hașemitul
  • hașemi
  • hașemita
plural
  • hașemiți
  • hașemiții
  • hașemite
  • hașemitele
genitiv-dativ singular
  • hașemit
  • hașemitului
  • hașemite
  • hașemitei
plural
  • hașemiți
  • hașemiților
  • hașemite
  • hașemitelor
vocativ singular
plural
hașemit2 (s.m.) substantiv masculin
substantiv masculin (M3)
Surse flexiune: DOOM 3
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • hașemit
  • hașemitul
plural
  • hașemiți
  • hașemiții
genitiv-dativ singular
  • hașemit
  • hașemitului
plural
  • hașemiți
  • hașemiților
vocativ singular
plural
hașemită substantiv feminin
substantiv feminin (F1)
Surse flexiune: DOOM 3
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • hașemi
  • hașemita
plural
  • hașemite
  • hașemitele
genitiv-dativ singular
  • hașemite
  • hașemitei
plural
  • hașemite
  • hașemitelor
vocativ singular
plural