2 definiții pentru căpătătură
Explicative DEX
căpătătură sf [At: LB / Pl: ~ri / E: căpăta + ~{ă)tură] Copil căpătat2 (7), crescut de părinți adoptivi.
CĂPĂTĂTURĂ (pl. -turi) sf. Trans. BUD. Copil găsit [căpăta].
- sursa: CADE (1926-1931)
- adăugată de Onukka
- acțiuni
Intrare: căpătătură
căpătătură substantiv feminin
| substantiv feminin (F43) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||