2 definiții pentru biboanță
Argou
biboanță, biboanțe s. f. (er. vulg.) vulvă; vagin.
a-i sări icra din biboanță expr. (er. – d. femei) a avea orgasm.
- sursa: Argou (2007)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: biboanță
biboanță substantiv feminin
| substantiv feminin (F1) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||