O definiție pentru burziluitor
Explicative DEX
burziluitor, ~oare a [At: CANTEMIR, IST. 273 / Pl: ~i, ~oare / E: burzilui + -tor] (Înv; nob) Iritant.
Intrare: burziluitor
burziluitor adjectiv
| adjectiv (A66) | masculin | feminin | |||
| nearticulat | articulat | nearticulat | articulat | ||
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| vocativ | singular | — | — | ||
| plural | — | — | |||