O definiție pentru burnujel
Explicative DEX
burnujel sn [At: I. CR. III, 261 / Pl: ~e / E: burnuz + -el] (Pop) Cojocel.
Intrare: burnujel
burnujel substantiv neutru
| substantiv neutru (N1) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||