3 intrări
3 definiții

Explicative DEX

bramin sm, a vz brahman

brahman [At: DA / V: (iuz) ~amin, ~am~[1] / Pl: ~i / E: fr brahmane] 1 sm Membru al castei sacerdotale, cea dintâi din cele patru caste ale Indiei, castă care se credea ieșită din capul lui Brahma. 2 sm Preot al lui Brahma. 3 a Brahmanic.

  1. Variantă care nu figurează ca intrare principală. — gall

braman sm, a vz brahman

Intrare: bramin
bramin1 (s.m.) substantiv masculin
substantiv masculin (M1)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • bramin
  • braminul
  • braminu‑
plural
  • bramini
  • braminii
genitiv-dativ singular
  • bramin
  • braminului
plural
  • bramini
  • braminilor
vocativ singular
plural
Intrare: brahman (adj.)
brahman1 (adj.) adjectiv
adjectiv (A1)
Surse flexiune: DOOM 3
masculin feminin
nearticulat articulat nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • brahman
  • brahmanul
  • brahmanu‑
  • brahma
  • brahmana
plural
  • brahmani
  • brahmanii
  • brahmane
  • brahmanele
genitiv-dativ singular
  • brahman
  • brahmanului
  • brahmane
  • brahmanei
plural
  • brahmani
  • brahmanilor
  • brahmane
  • brahmanelor
vocativ singular
plural
braman1 (adj.) adjectiv
adjectiv (A1)
masculin feminin
nearticulat articulat nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • braman
  • bramanul
  • brama
  • bramana
plural
  • bramani
  • bramanii
  • bramane
  • bramanele
genitiv-dativ singular
  • braman
  • bramanului
  • bramane
  • bramanei
plural
  • bramani
  • bramanilor
  • bramane
  • bramanelor
vocativ singular
plural
bramin2 (adj.) adjectiv
adjectiv (A1)
masculin feminin
nearticulat articulat nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • bramin
  • braminul
  • braminu‑
  • brami
  • bramina
plural
  • bramini
  • braminii
  • bramine
  • braminele
genitiv-dativ singular
  • bramin
  • braminului
  • bramine
  • braminei
plural
  • bramini
  • braminilor
  • bramine
  • braminelor
vocativ singular
plural
Intrare: brahman (persoană)
substantiv masculin (M1)
Surse flexiune: DOOM 3
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • brahman
  • brahmanul
  • brahmanu‑
plural
  • brahmani
  • brahmanii
genitiv-dativ singular
  • brahman
  • brahmanului
plural
  • brahmani
  • brahmanilor
vocativ singular
  • brahmanule
  • brahmane
plural
  • brahmanilor
bramin1 (s.m.) substantiv masculin
substantiv masculin (M1)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • bramin
  • braminul
  • braminu‑
plural
  • bramini
  • braminii
genitiv-dativ singular
  • bramin
  • braminului
plural
  • bramini
  • braminilor
vocativ singular
plural
braman2 (s.m.) substantiv masculin
substantiv masculin (M1)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • braman
  • bramanul
plural
  • bramani
  • bramanii
genitiv-dativ singular
  • braman
  • bramanului
plural
  • bramani
  • bramanilor
vocativ singular
plural
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)