O definiție pentru brâuț
Explicative DEX
brâuț sn [At: ȘEZ. II, 8 / Pl: ~e / E: brâu + -uț] 1-2 (Șhp) Brâuleț (1-2).
Intrare: brâuț
brâuț substantiv neutru
| substantiv neutru (N1) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||