2 intrări
O definiție

Explicative DEX

ȚICLĂU, țiclăuri, s. n. (Reg.) Stâncă foarte ascuțită și înaltă; vârf de munte sau de deal; pisc. – Din magh. szikla.

Intrare: țiclău (geogr.)
țiclău1 (pl. -uri) substantiv neutru
  • silabație: ți-clău info
substantiv neutru (N52)
Surse flexiune: DOOM 3
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • țiclău
  • țiclăul
  • țiclău‑
plural
  • țiclăuri
  • țiclăurile
genitiv-dativ singular
  • țiclău
  • țiclăului
plural
  • țiclăuri
  • țiclăurilor
vocativ singular
plural
țicui2 (pl. -e) substantiv neutru
substantiv neutru (N65)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • țicui
  • țicuiul
  • țicuiu‑
plural
  • țicuie
  • țicuiele
genitiv-dativ singular
  • țicui
  • țicuiului
plural
  • țicuie
  • țicuielor
vocativ singular
plural
substantiv neutru (N52)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • țuclău
  • țuclăul
plural
  • țuclăuri
  • țuclăurile
genitiv-dativ singular
  • țuclău
  • țuclăului
plural
  • țuclăuri
  • țuclăurilor
vocativ singular
plural
țighileu substantiv neutru
substantiv neutru (N42)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • țighileu
  • țighileul
plural
  • țighileie
  • țighileiele
genitiv-dativ singular
  • țighileu
  • țighileului
plural
  • țighileie
  • țighileielor
vocativ singular
plural
țiclaură substantiv feminin
substantiv feminin (F51)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • țiclaură
  • țiclaura
plural
  • țiclăuri
  • țiclăurile
genitiv-dativ singular
  • țiclăuri
  • țiclăurii
plural
  • țiclăuri
  • țiclăurilor
vocativ singular
plural
țichileu substantiv neutru
substantiv neutru (N42)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • țichileu
  • țichileul
plural
  • țichileie
  • țichileiele
genitiv-dativ singular
  • țichileu
  • țichileului
plural
  • țichileie
  • țichileielor
vocativ singular
plural
substantiv masculin (M69)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • țăclău
  • țăclăul
plural
  • țăclăi
  • țăclăii
genitiv-dativ singular
  • țăclău
  • țăclăului
plural
  • țăclăi
  • țăclăilor
vocativ singular
plural
substantiv neutru (N52)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • ciclău
  • ciclăul
plural
  • ciclăuri
  • ciclăurile
genitiv-dativ singular
  • ciclău
  • ciclăului
plural
  • ciclăuri
  • ciclăurilor
vocativ singular
plural
substantiv masculin (M69)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • țiglău
  • țiglăul
  • țiglău‑
plural
  • țiglăi
  • țiglăii
genitiv-dativ singular
  • țiglău
  • țiglăului
plural
  • țiglăi
  • țiglăilor
vocativ singular
plural
substantiv neutru (N52)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • țicleu
  • țicleul
plural
  • țicleuri
  • țicleurile
genitiv-dativ singular
  • țicleu
  • țicleului
plural
  • țicleuri
  • țicleurilor
vocativ singular
plural
Intrare: țiclău (ornit.)
țiclău2 (pl. -i) substantiv masculin
  • silabație: ți-clău info
substantiv masculin (M69)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • țiclău
  • țiclăul
  • țiclău‑
plural
  • țiclăi
  • țiclăii
genitiv-dativ singular
  • țiclău
  • țiclăului
plural
  • țiclăi
  • țiclăilor
vocativ singular
plural
substantiv masculin (M69)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • țăclău
  • țăclăul
plural
  • țăclăi
  • țăclăii
genitiv-dativ singular
  • țăclău
  • țăclăului
plural
  • țăclăi
  • țăclăilor
vocativ singular
plural
substantiv masculin (M69)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • țiglău
  • țiglăul
  • țiglău‑
plural
  • țiglăi
  • țiglăii
genitiv-dativ singular
  • țiglău
  • țiglăului
plural
  • țiglăi
  • țiglăilor
vocativ singular
plural
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)