2 intrări
12 definiții
- explicative DEX (7)
- ortografice DOOM (3)
- sinonime (2)
Explicative DEX
CONCHERANT, -Ă, concheranți, -te, adj. (Înv.) Cuceritor. – Din fr. conquérant.
concherant, ~ă smf, a [At: BĂLCESCU, M. V. 615 / V: ~cue~ / Pl: ~nți, ~e / E: fr conquérant] (Frm; nob) 1-2 (Om) cuceritor.
- sursa: MDA2 (2010)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
CONCHERANT, -Ă, concheranți, -te, adj. (Franțuzism) Cuceritor. – Din fr. conquérant.
- sursa: DEX '98 (1998)
- adăugată de Joseph
- acțiuni
CONCHERANT, -Ă, concheranți, -te, adj. (Franțuzism) Cuceritor. – Fr. conquérant.
- sursa: DLRM (1958)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
CONCHERANT, -Ă adj. (Franțuzism) Cuceritor. [< fr. conquérant].
- sursa: DN (1986)
- adăugată de LauraGellner
- acțiuni
CONCHERANT, -Ă adj. (rar) cuceritor. (<fr. conquérant)
- sursa: MDN '00 (2000)
- acțiuni
concuerant, ~ă smf, a vz concherant
- sursa: MDA2 (2010)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Ortografice DOOM
!concherant (înv., rar) adj. m., s. m., pl. concheranți; adj. f., s. f. concherantă, pl. concherante
- sursa: DOOM 3 (2021)
- adăugată de gall
- acțiuni
concherant (înv.) adj. m., pl. concheranți; f. concherantă, pl. concherante
- sursa: DOOM 2 (2005)
- adăugată de raduborza
- acțiuni
concherant adj. m., pl. concheranți; f. sg. concherantă, pl. concherante
- sursa: Ortografic (2002)
- adăugată de siveco
- acțiuni
Sinonime
CONCHERANT s., adj. v. cuceritor, ocupant.
- sursa: Sinonime (2002)
- adăugată de siveco
- acțiuni
concherant s., adj. v. CUCERITOR. OCUPANT.
- sursa: Sinonime82 (1982)
- adăugată de LauraGellner
- acțiuni
| adjectiv (A2) Surse flexiune: DOOM 3 | masculin | feminin | |||
| nearticulat | articulat | nearticulat | articulat | ||
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| vocativ | singular | — | — | ||
| plural | — | — | |||
| substantiv masculin (M3) Surse flexiune: DOOM 3 | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||
concherant, concherantăadjectiv concherantă, concherantesubstantiv feminin concherant, concheranțisubstantiv masculin
etimologie:
- conquérant MDA2 DEX '09 DEX '98 DN
Lista completă de definiții se află pe fila definiții.