O definiție pentru tămânjit

Explicative DEX

tămânjit, ~ă a [At: DDRG / Pl: ~iți, ~e / E: tămânji] (Reg) Mânjit.

Intrare: tămânjit
tămânjit participiu
participiu (PT2)
masculin feminin
nearticulat articulat nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • tămânjit
  • tămânjitul
  • tămânjitu‑
  • tămânji
  • tămânjita
plural
  • tămânjiți
  • tămânjiții
  • tămânjite
  • tămânjitele
genitiv-dativ singular
  • tămânjit
  • tămânjitului
  • tămânjite
  • tămânjitei
plural
  • tămânjiți
  • tămânjiților
  • tămânjite
  • tămânjitelor
vocativ singular
plural
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)