3 definiții pentru șfichiuit
Explicative DEX
șfichiuit, ~ă a [At: DLR / P: ~chiu-it / Pl: ~iți, ~e / E: șfichiui] (Pop) 1 Lovit cu șfichiul (3). 2 (Pex) Bătut2 (14). 3 (Fig) Îndemnat. 4 (Fig) Persiflat.
ȘFICHIUIT, -Ă, șfichiuiți, -te, adj. Atins cu șfichiul1, biciuit, bătut. – Variantă: sfichiuit,-ă (C. PETRESCU, R. DR. 302) adj.
- sursa: DLRLC (1955-1957)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
SFICHIUIT, -Ă adj. v. șfichiuit.
- sursa: DLRLC (1955-1957)
- adăugată de LauraGellner
- acțiuni
Intrare: șfichiuit
șfichiuit adjectiv
| adjectiv (A2) Surse flexiune: DOR | masculin | feminin | |||
| nearticulat | articulat | nearticulat | articulat | ||
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| vocativ | singular | — | — | ||
| plural | — | — | |||
sfichiuit adjectiv
| adjectiv (A2) | masculin | feminin | |||
| nearticulat | articulat | nearticulat | articulat | ||
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| vocativ | singular | — | — | ||
| plural | — | — | |||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)