2 definiții pentru ștucurele
Explicative DEX
ștucurele snp [At: (a. 1752) IORGA, S. D. XII, 63 / E: ștucuri (pll ștucl) + -el] (Trs; înv) 1-4 (șhp) Ștucșor (1-4).
Arhaisme și regionalisme
ștucurele s.n. pl. (înv. și reg.) bucățele, fragmentuțe, porțioare.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: ștucurele
ștucurele substantiv neutru
| substantiv neutru (N90) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular | — | — |
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular | — | — |
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||