3 definiții pentru urgelnic
Explicative DEX
urgelnic, ~ă a [At: MURNU, I. 106 / Pl: ~ici, ~ice / E: urgie + -elnic] (Îvr) 1 Mânios. 2 Răzbunător. 3 Aducător de urgie1 (13). 4 Urgisit2 (1).
urgelnic a. urgisit: hoț, călău urgelnic AL.
- sursa: Șăineanu, ed. VI (1929)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Arhaisme și regionalisme
urgelnic, urgelnică, adj. (înv. și reg.) urgisit.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: urgelnic
urgelnic adjectiv
| adjectiv (A10) | masculin | feminin | |||
| nearticulat | articulat | nearticulat | articulat | ||
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| vocativ | singular | — | — | ||
| plural | — | — | |||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)