3 definiții pentru tăgădaș
Explicative DEX
tăgădaș sn [At: CABA, SĂL. 101 / Pl: ~uri / E: mg tagodás] (Trs; înv) Tăgadă (1).
Arhaisme și regionalisme
TĂGĂDAȘ s.n. (Trans. SV) Negare, tăgadă. Pre omu-l duce pre tăgădașul lui Dumnezău. PP, 4r. Etimologie: magh. tagadás. Cf. t a g ă, t ă g a d ă.
- sursa: DLRLV (1987)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
tăgădaș s.n. (reg.) negare, tăgadă.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: tăgădaș
tăgădaș substantiv neutru
| substantiv neutru (N24) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)