O definiție pentru timonie
Etimologice
timonie (-ii), s. f. – (Arg.) Nas. Ngr. τιμόνι „oiște” (Graur, BL, V, 225).
Intrare: timonie
timonie substantiv feminin
| substantiv feminin (F135) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||