surnumíre, surnumíri, s.f. (înv.) supranume.
Sursa: DAR (2002) | Adăugată de blaurb | Semnalează o greșeală | Permalink

SURNUMÍ, surnumesc, vb. IV. Tranz. (Franțuzism înv.) A supranumi. – Din fr. surnommer.
Sursa: DEX '98 (1998) | Adăugată de ionel | Semnalează o greșeală | Permalink

surnumí vb. numi
Sursa: Ortografic (2002) | Adăugată de siveco | Semnalează o greșeală | Permalink