2 definiții pentru supărătură

Explicative DEX

supărătu sf [At: COD. TOD. 100v/14 / Pl: ~ri / E: supăra + -(ă)tură] (Îvr) Supărare (15).

Arhaisme și regionalisme

supărătură, supărături, s.f. (înv.) supărare.

Intrare: supărătură
supărătură substantiv feminin
substantiv feminin (F43)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • supărătu
  • supărătura
plural
  • supărături
  • supărăturile
genitiv-dativ singular
  • supărături
  • supărăturii
plural
  • supărături
  • supărăturilor
vocativ singular
plural