2 definiții pentru struțucel
Explicative DEX
struțucel sm [At: ȚIPLEA, P. P. 177 / Pl: ~ei / E: struțuc + -el] 1-2 (Mar; șhp) Struțișor (1-2). corectat(ă)
Arhaisme și regionalisme
struțucel, struțucei, s.m. (reg.) buchet mic de flori; buchețel, struțișor, struțuc, struțucior, struțurel, struțușor.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: struțucel
struțucel substantiv masculin
| substantiv masculin (M12) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)