2 definiții pentru stelământ
Explicative DEX
stelământ sn [At: SFC III, 135 / Pl: ? / E: stele (pll stea) + -mânt] (Îvr) Astronomie (1).
Arhaisme și regionalisme
stelământ s.n. (înv.) astronomie.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: stelământ
stelământ substantiv neutru
| substantiv neutru (N24) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural | — | — | |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural | — | — | |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)