2 definiții pentru stătătură
Explicative DEX
stătătură sf [At: C. CR 116/22 / Pl: ~ri / E: stătut1 + -ură] (Îvr) Stare (13).
Arhaisme și regionalisme
stătătură, stătături, s.f. (înv.) stare.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: stătătură
stătătură substantiv feminin
| substantiv feminin (F43) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||