O definiție pentru spudeu
Etimologice
spudeu (-ei), s. m. – Notabil, personalitate. Ngr. σπουδαïος (Gáldi 256). Sec. XVIII, înv. – Der. spudaxi, vb. (a studia), înv., din ngr. σπουδάζω, viitor σπουδάξω.
Intrare: spudeu
spudeu substantiv masculin
| substantiv masculin (M69) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)