2 definiții pentru sortitură
Explicative DEX
sortitură sf [At: BARCIANU, V. / Pl: ~ri / E: sorti1 + -tură] (Rar) Sortire (2).
Arhaisme și regionalisme
sortitură, sortituri, s.f. (înv.) desemnare, hotărâre prin tragere la sorți; sortire.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: sortitură
sortitură substantiv feminin
| substantiv feminin (F43) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||