SFUMATÚRĂ s. f. 1. estompare, nuanțare (de culoare, de sunet). 2. (fig.) nuanță, deosebire imperceptibilă. (< it. sfumatura)
Sursa: MDN
(2000)
|
Adăugată de
raduborza
| Semnalează o greșeală
| Permalink
sfumatúră s. f.
Sursa: Ortografic
(2002)
|
Adăugată de
siveco
| Semnalează o greșeală
| Permalink
sfumatúră s.f. Estompare ◊ „Totul mi s-a părut sfumatură, vag, incert.” R.lit. 3 V 84 p. 14 (din it. sfumatura)
Sursa: DCR2
(1997)
|
Furnizată de Editura Logos |
Adăugată de
raduborza
| Semnalează o greșeală
| Permalink