O definiție pentru scurmatură
Sinonime
SCURMATURĂ s. v. scurmare.
Intrare: scurmatură
scurmatură substantiv feminin
| substantiv feminin (F43) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||