2 definiții pentru scoptătură
Explicative DEX
scoptătură sf [At: ALR I, 1812/357 / Pl: ~ri / E: scopt + -ătură] (Reg) Scoptură.
Arhaisme și regionalisme
scoptătură, scoptături, s.f. (reg.) V. scoptură.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: scoptătură
scoptătură substantiv feminin
| substantiv feminin (F43) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||