2 definiții pentru scăndălisitor
Explicative DEX
scăndălisitor, ~oare a [At: MAIOR, DIDAHII, 137/27 / Pl: ~i, ~oare / E: scăndălisi + -tor] (Îvr; Trs) Care surprinde în mod neplăcut.
Arhaisme și regionalisme
scăndălisitor, scăndălisitoare, adj. (înv. și reg.) scandalos.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: scăndălisitor
scăndălisitor adjectiv
| adjectiv (A66) | masculin | feminin | |||
| nearticulat | articulat | nearticulat | articulat | ||
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| vocativ | singular | — | — | ||
| plural | — | — | |||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)