2 definiții pentru răblușag
Explicative DEX
răblușag sn [At: ALR I, 1429/350 / Pl: ~uri / E: mg rablόság] (Reg) Jaf.
Arhaisme și regionalisme
răblușag, răblușaguri, s.n. (reg.) jaf, hoție.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: răblușag
răblușag substantiv neutru
| substantiv neutru (N24) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)