4 definiții pentru «rezeca»   conjugări

REZECÁ, rezéc, vb. I. Tranz. A face o rezecție. – Din fr. réséquer.
Sursa: DEX '98 (1998) | Adăugată de IoanSoleriu | Semnalează o greșeală | Permalink

REZECÁ vb. I. tr. A face o rezecție; a rezecționa. [P.i. rezéc. / < fr. réséquer].
Sursa: DN (1986) | Adăugată de LauraGellner | Semnalează o greșeală | Permalink

REZECÁ vb. tr. a face o rezecție. (< fr. réséquer)
Sursa: MDN (2000) | Adăugată de raduborza | Semnalează o greșeală | Permalink

rezecá vb., ind. prez. 1 sg. rezéc, 3 sg. și pl. rezécă
Sursa: Ortografic (2002) | Adăugată de siveco | Semnalează o greșeală | Permalink