2 definiții pentru pustietură
Explicative DEX
pustietură sf [At: DOSOFTEI, V. S. decembrie 188v/28 / P: ~ti-e~ / Pl: ~ri / E: pustii1 + -etură] (Îvr) Pustiire (1).
Arhaisme și regionalisme
pustietură, pustieturi, s.f. (înv.) pustiire.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: pustietură
pustietură substantiv feminin
| substantiv feminin (F43) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||