2 intrări
5 definiții

Explicative DEX

protestuit, ~ă a [At: (a. 1820) URICARIUL I, 265 / Pl: ~iți, ~e / E: protestui] (Îvr) Contestat (1).

protestui vi [At: DONICI, F. II, 25/10 / Pzi: ~esc / E: protest + -ui] (Îvr) A protesta (1).

Sinonime

PROTESTUI vb. v. protesta.

protestui vb. v. PROTESTA.

Arhaisme și regionalisme

protestuit, -ă, adj. (înv.) contestat.

Intrare: protestuit
protestuit adjectiv
adjectiv (A2)
masculin feminin
nearticulat articulat nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • protestuit
  • protestuitul
  • protestuitu‑
  • protestui
  • protestuita
plural
  • protestuiți
  • protestuiții
  • protestuite
  • protestuitele
genitiv-dativ singular
  • protestuit
  • protestuitului
  • protestuite
  • protestuitei
plural
  • protestuiți
  • protestuiților
  • protestuite
  • protestuitelor
vocativ singular
plural
Intrare: protestui
verb (V408)
infinitiv infinitiv lung participiu gerunziu imperativ pers. a II-a
(a)
  • protestui
  • protestuire
  • protestuit
  • protestuitu‑
  • protestuind
  • protestuindu‑
singular plural
  • protestuiește
  • protestuiți
numărul persoana prezent conjunctiv prezent imperfect perfect simplu mai mult ca perfect
singular I (eu)
  • protestuiesc
(să)
  • protestuiesc
  • protestuiam
  • protestuii
  • protestuisem
a II-a (tu)
  • protestuiești
(să)
  • protestuiești
  • protestuiai
  • protestuiși
  • protestuiseși
a III-a (el, ea)
  • protestuiește
(să)
  • protestuiască
  • protestuia
  • protestui
  • protestuise
plural I (noi)
  • protestuim
(să)
  • protestuim
  • protestuiam
  • protestuirăm
  • protestuiserăm
  • protestuisem
a II-a (voi)
  • protestuiți
(să)
  • protestuiți
  • protestuiați
  • protestuirăți
  • protestuiserăți
  • protestuiseți
a III-a (ei, ele)
  • protestuiesc
(să)
  • protestuiască
  • protestuiau
  • protestui
  • protestuiseră
* formă nerecomandată sau greșită – (arată)
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)