2 definiții pentru politnic
Explicative DEX
politnic sm [At: (a. 1800) IORGA, S. D. XVI, 17 / Pl: ~ici / E: politie + -nic] (Îvr) Orășean.
Arhaisme și regionalisme
politnic, politnici, s.m. (înv.) orășean.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: politnic
politnic substantiv masculin
| substantiv masculin (M13) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)