2 definiții pentru pidosnicie
Explicative DEX
pidosnicie sf [At: V. ROM. februarie 1954, 33 / Pl: ~cii / E: pidosnic + -ie] (Rar) 1-2 Însușire de a fi pidosnic (1-2). corectat(ă)
Arhaisme și regionalisme
pidosnicie, pidosnicii, s.f. (pop.) calitatea de a fi pidosnic, ciudat, sucit, excentric, aiurit, zăpăcit.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: pidosnicie
pidosnicie substantiv feminin
| substantiv feminin (F134) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||