3 definiții pentru patrucolțurat

Explicative DEX

patrucolțurat sn [At: TEM. GHEOM. I, 4V/1 / Pl: ? / E: cdp ngr τετράγονον] (Îvr) Patrulater.

Sinonime

PATRUCOLȚURAT s. v. patrulater.

patrucolțurat s. v. PATRULATER.

Intrare: patrucolțurat
patrucolțurat substantiv neutru
substantiv neutru (N1)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • patrucolțurat
  • patrucolțuratul
  • patrucolțuratu‑
plural
  • patrucolțurate
  • patrucolțuratele
genitiv-dativ singular
  • patrucolțurat
  • patrucolțuratului
plural
  • patrucolțurate
  • patrucolțuratelor
vocativ singular
plural
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)