2 intrări
5 definiții

Explicative DEX

panghi vi [At: BUL. FIL. IV, 103, 107 / Pzi: ~ghesc / E: rrm pando] (Arg) A fura.

Etimologice

panghi (-ghesc, -it), vb. – (Arg.) A fura. Origine îndoielnică. Probabil din țig. pangi „cinci” (Juilland 170). Der. din țig. phand- „a apuca” (Graur, BL, VI, 166) nu pare să convină.

Argou

panghi, panghesc v. t. a fura

Sinonime

PANGHI vb. v. fura, lua, sustrage.

panghi vb. v. FURA. LUA. SUSTRAGE.

Intrare: panghi
verb (VT405)
infinitiv infinitiv lung participiu gerunziu imperativ pers. a II-a
(a)
  • panghi
  • panghire
  • panghit
  • panghitu‑
  • panghind
  • panghindu‑
singular plural
  • panghește
  • panghiți
numărul persoana prezent conjunctiv prezent imperfect perfect simplu mai mult ca perfect
singular I (eu)
  • panghesc
(să)
  • panghesc
  • pangheam
  • panghii
  • panghisem
a II-a (tu)
  • panghești
(să)
  • panghești
  • pangheai
  • panghiși
  • panghiseși
a III-a (el, ea)
  • panghește
(să)
  • panghească
  • panghea
  • panghi
  • panghise
plural I (noi)
  • panghim
(să)
  • panghim
  • pangheam
  • panghirăm
  • panghiserăm
  • panghisem
a II-a (voi)
  • panghiți
(să)
  • panghiți
  • pangheați
  • panghirăți
  • panghiserăți
  • panghiseți
a III-a (ei, ele)
  • panghesc
(să)
  • panghească
  • pangheau
  • panghi
  • panghiseră
Intrare: panghire
panghire infinitiv lung
infinitiv lung (IL107)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • panghire
  • panghirea
plural
  • panghiri
  • panghirile
genitiv-dativ singular
  • panghiri
  • panghirii
plural
  • panghiri
  • panghirilor
vocativ singular
plural
panghit participiu
participiu (PT2)
masculin feminin
nearticulat articulat nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • panghit
  • panghitul
  • panghitu‑
  • panghi
  • panghita
plural
  • panghiți
  • panghiții
  • panghite
  • panghitele
genitiv-dativ singular
  • panghit
  • panghitului
  • panghite
  • panghitei
plural
  • panghiți
  • panghiților
  • panghite
  • panghitelor
vocativ singular
plural
* formă nerecomandată sau greșită – (arată)
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)